سیر تحول 75 ساله آموزش و پرورش در نیکشهر- رستم کریمی نژاد



آموزش و پرورش از دیر باز ایفا کننده نقش اساسی در تداوم و بقای جوامع بشری بوده است. آداب، سنن، اعتقادات، ارزش ها و نگرش ها و میراث فرهنگی و آنچه از اجداد و نیاکان به یادگار مانده از طریق فراگردهای آموزش و پرورش قابل انتقال و دوام است.


یادگیری و طلب علم در نیکشهر در استان سیستان و بلوچستان پیش از حضور آموزش و پرورش و فعال شدن مدارس کلاسیک به شکل مکتب خانه ای در مساجد و منازل در مرکز بخش نیک شهر و برخی قصبه ها مرسوم بوده است که عده قلیلی از خانواده ها یکی از فرزندان خویش را در اختیار مکتب قرار می دادند تا از این طریق خواندن و نوشتن را بیاموزد.

بعد از حضور آموزش و پرورش در استان سیستان و بلوچستان در سال 1318 خورشیدی نخستین دبستان نیکشهر تحت عنوان دبستان ابوحنیفه با چهار کلاس درس و آمار 85 نفر دانش آموز زیر نظر نمایندگی آموزش و پرورش خاش و اداره آموزش و پرورش زاهدان و اداره کل آموزش و پرورش کرمان تأسیس شد.

در سال 1342 با استقرار اداره آموزش و پرورش شهرستان چابهار نمایندگی آموزش و پرورش نیکشهر راه اندازی و اولین واحد آموزشی مقطع متوسطه و اولین دبستان دخترانه با نام پروین اعتصامی با آمار 20 نفر دانش آموز تاسیس و راه اندازی شد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در سال 1362 نمایندگی آموزش و پرورش نیکشهر از شهرستان چابهار منفک و دارای تشکیلات اداری مستقل شد که هم زمان وظیفه خدمات رسانی به دانش آموزان بخش های نیکشهر و قصرقند را بر عهده داشت.

در سال 1369 با انتزاع بخش نیکشهر از چابهار و ارتقا آن به شهرستان، نمایندگی آموزش و پرورش نیز به اداره آموزش و پرورش شهرستان نیکشهر تغییر یافت.

هم اینک (سال تحصیلی 94-93) نیز با تغییر تشکیلات و ساختار، مدیریت آموزش و پرورش شهرستان نیکشهر و مناطق آموزش و پرورش در بخشهای بنت و لاشار با 30 هزار و 326 دانش آموز بوسیله دو هزار و 191 نفر نیروی آموزشی و اداری در قالب 505 آموزشگاه و یک هزار و 599 کلاس درس در مقاطع ابتدایی، استثنایی، متوسطه دوره اول و دوم، کاردانش، فنی و بازرگانی حرفه ای ارائه خدمات آموزشی و پرورشی را انجام می دهد.

مساله ای که از آغاز تأسیس آموزش و پرورش در نیکشهر بزرگترین دغدغه مسوولان تعلیم و تربیت منطقه بوده است مقوله ای که از جهت کمی و کیفی مسائل و مشکلات منحصر بفردی داشته و اثرگذارترین عامل کندی سرعت توسعه در منطقه بشمار می آید، استفاده از سربازمعلمین، نیروهای جذب شده از نهضت سوادآموزی و نیروهای استخدام آزاد غالب نیروهای موجود آموزش و پرورش را تشکیل می دهد که اکثر این نیروها بدون پشتوانه غنی علمی، حرفه ای، تخصصی، مهارت، انعطاف و حتی برخی بدون التزام و تعهد کافی، جذب شدند و هم اکنون مشغول تعلیم و تربیت در مدارس منطقه هستند.

کمبود دبیر در رشته های دروس پایه همچون ریاضی، فیزیک، شیمی، زیست شناسی و غیره از دیگر مسائلی است که دانش آموزان نیکشهر سالهاست با آن دست و پنجه نرم می کنند.

در بسیاری از مدارس این دروس توسط اشخاص غیر مرتبط تدریس می شود، نبود نیروی انسانی متخصص، ماهر و مجرب باعث می شود دانش آموزان از لحاظ علمی ورزیده و توانا نگردند به همین دلیل دانش آموزان توفیق چندانی در کنکور سراسری برای قبولی دررشته های مرتبط با علوم پایه ندارند.

هم اکنون در مدارس متوسطه شهر نیکشهر در رشته فیزیک حداکثر یک نفر نیرو موجود است در حالی که لزوم تأسیس رشته هایی همچون ریاضی فیزیک و علوم تجربی برخورداری از دبیران متخصص و ماهر است و این نیاز در مدارس روستایی که جمعیت غالب را تشکیل می دهند ملموس تر و قابل مشاهده تر است.

عدم ماندگاری نیروی انسانی متخصص و تقاضای نقل و انتقال آنان به مناطق برخوردار به دلیل مشکلاتی همچون مسائل عاطفی دوری از خانواده، فاصله زیاد زادگاه تا محل خدمت، مسکن، معیشت، ایاب و ذهاب، کمبود امکانات رفاهی منطقه تراژدی نیروی انسانی را در آموزش و پرورش نیکشهر رقم می زند.

اجرای مطلوب فرایندهای یاددهی و یادگیری نیازمند فضا و تجهیزات آموزشی مناسب است با توجه به ضریب نفوذ نهاد تعلیم و تربیت به تقریباً تمام نقاط منطقه و رشد جمعیت دانش آموزی کمبود فضای آموزشی به شدت احساس می شود.

از مجموع 505 مدرسه با یک هزار و 599 کلاس درس در شهرستان نیکشهر 25 مدرسه با 45 کلاس درس کپری، دایر بودن 74 مدرسه در کانکس، 31 مدرسه با 108 کلاس بصورت استیجاری و خشت و گلی، 28 مدرسه با 159 کلاس درس فرسوده (فضاهای با قدمت بیش از چهل سال) و اداره 58 مدرسه با 312 کلاس درس در چند نوبت کاری، 50 مدرسه با کمبود 87 کلاس درس، 156 مدرسه فاقد برق، 195 مدرسه فاقد انشعاب آب و 250 مدرسه فاقد دیوارکشی شاکله فضاهای آموزشی منطقه را تشکیل می دهد که با استانداردهای آموزشی روز کیلومترها و سالها فاصله دارند.

متاسفانه بیشتر مدارس روستایی که طی سالهای اخیر نیز احداث شده است هیچ انطباقی با آمار جمعیت دانش آموزی ندارند و تکافوی نیاز دانش آموزان را نمی کنند.

بسیاری از فضاهای فرسوده و غیرمقاوم سلامت جسمی و روانی دانش آموزان را در فصول سرد و گرم و به هنگام نزولات آسمانی تهدید می کند. با این وجود بسیاری از کلاس های درس در سایه سار درختان و دیگر مکانهای غیر ایمن برگزار می شود. اگر چه تلاش های نظام جمهوری اسلامی در امر مدرسه سازی بر کسی پوشیده نیست و وضعیت موجود با سالهای نخست قابل قیاس نیست و اخیراً نیز خیرین مدرسه ساز با همت و توان نیکو مدرسه سازی را در روستای کناردان بخش مرکزی نیکشهر کلید زده اند و دو مدرسه خیر ساز احداث و عملیات اجرایی چند مدرسه دیگر شروع شده است اما مسوولان باید با فرهنگ سازی و آگاه دهی موثر ، مشارکت خیرین بومی را جلب و آنان را به سمت این امر خیر جذب کنند.

امروزه به علت فناوری های رایانه ای، سرعت نقل و انتقال اطلاعات و مساله گسترش دانش، اطلاعات و دانش به سهولت و سرعت می تواند در اختیار همگان قرار گیرد.

در چنین شرایطی استفاده از فناوری های اطلاعاتی در مدارس، امکان به روز کردن اطلاعات علمی معلمان و ارتقای مهارت های تدریس ایشان را فراهم می آورد طوری که آنان می توانند با استفاده از امکانات موجود در این مدارس برآورد صحیح و دقیق تری از دانش متعارف دانش آموزان کسب کنند، دوره های آموزشی و مطالب درسی را با دانش متعارف دانش آموزان شان هماهنگ سازند.

نبود امکانات مخابراتی لازم برای دسترسی به شبکه ارتباطات و اطلاعات یا همان اینترنت 80 درصد مدارس شهرستان نیکشهر را از این تسهیلات محروم کرده است.

دسترسی به اینترنت باعث می شود بسیاری از هزینه های جاری، اداری و مالی مدارس به صورت چشمگیری کاهش و ارزش افزوده خدمات آموزشی و پرورشی به شکلی مضاعف افزایش یابد. محرومیت از اینترنت سبب شده است تا انجام امور اداری و آموزشی مدارس همچنان به روش های ملال آور سنتی و با صرف وقت و هزینه های سرسام آور سخت افزاری صورت گیرد.

رستم كریمی- خبرنگار ایرنا در نیکشهر




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 20 اسفند 1393 توسط رستم کریمی نژاد
(تعداد کل صفحات:94)      ...   15   16   17   18   19   20   21   ...